osiy

sft. 1. ayn. Gunohkor 1.

Osiy banda.

Kimda-kim xudoning osiy bandasi.: betavfiq Avaz Oʻtar oʻgʻlining doʻkoniga oyoq bossa, soch-soqol oldirsa, imoni kuygay! — S. Siyoyev, Avaz

2. esk. kt. Gunohkor, aybli.

[Otabek Kumush

qarshisida] Osiylar kabi koʻzini yerga tikdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. esk. kt. ayn. Isyonkor.

Onalar yigʻladi hasratli, mahzun, Osiylar yo dorga ketdi, yo surgun. — M. Shayxzoda

a sinner

ayıplı, gúnakar