Поиск

fl. Ishonmoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. 1. Haqiqat, chin deb bilmoq.

Soʻziga ishonmoq. Vaʼdasiga ishonmoq.

Bunday yaxshilikni har kim ham qila oladi, Safar aka shuning uchun mirzaboshining qilgan yaxshiligiga men ishondim. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Buning uchun yozuvchi oʻzi tasvirlayotgan voqeaga qattiq ishonishi kerak. — S. Karomatov, Oltin qum

2. Ishonch bilan qaramoq, ishonch bogʻlamoq; pand bermaydi, deb bilmoq.

Bobur bu gal yana aldanmaslik uchun shahar ichidagi tarafdorlarining hech biriga xabar bermasdan, faqat oʻz kuchiga ishonib, tavakkal qilib keldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Kuzning oʻzgaruvchan ob-havosiga koʻpda ishonib boʻlmaydi. — Gazetadan

Shoir asr boshlarida yoʻq Yer yuzida tahqirlangan kishi qolmaydi, deb porloq kelajakka astoydil ishongan edi. — Gazetadan

Hayot Gʻulomjonga ishonsa ham choh oldida turgan kishiday qoʻrqib, soʻradi: — Qayoqqa? — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Umid bogʻlamoq, eʼtimod qilmoq; suyanmoq.

Qomatiga ishongan — qaddini bukib ketadi, Koʻpchilikka ishongan — maqsadiga yetadi. — Maqol

Oyingning sendan umidi katta. Bor ishongani sen. — Oʻ. Umarbekov, Odam boʻlish qiyin

Kumush va onasining birdan-bir ishonganlari yana Hasanalining oʻzi edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.

ot 1. Ishonish hissi, tuygʻusi.

Ishonch bilan gapirmoq; Ishonch uygʻotmoq.

Oʻninchisi ham gapmi, istaganicha topishi mumkin — istak, ishonch oʻlmasa bas — Gazetadan

Yoʻlchi chakki odamlarni topmadi, Yormatning haqsiz ekaniga ishonchi kundan-kun ortdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bor ishonchim: bir kuni Yongay quyosh qutb uzra ham. — E. Vohidov, Muhabbatnoma

2. Eʼtimod etilgan, suyanilgan, umid bogʻlangan shaxs yoki narsa.

Modomiki, ikkimizning yolgʻiz ishonchimiz shu oʻgʻlimiz ekan bizga lozimi, uning xursandligi nima bilan boʻlsa, shuni axtarishdir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Elmurodning gʻurur bilan gapiradigan gapi — kelajakka ishonch va umidi boʻlib qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

İshonch bildirish.GÜVENME

,ri:əʼʃuə ishontirmoq, inontirmoq, tinchlantirmoq

,ri:ə'ʃuə ishontirmoq, inontirmoq, tinchlantirmoq

sft. Ishonish mumkin boʻlgan; ishonchli.

Ishonarli gap.

Bu savol oʻziga ishonarli javob talab qilish bilan birga, asrlar boʻyi targʻib va tatbiq qilib kelinayotgan bir asos mantigʻiga imtihon ham edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Shernazarboyni xalq oldida oqlash uchun ishonarli dalillar kerak edi. — J. Sharipov, Xorazm.