ot 1. Maqsadni yuzaga chiqarish uchun kishida boʻlgan matonat va qatʼiyat.
Kuchli iroda. Temir iroda. Irodasi yoʻq odam,
Ular qurollari sinsa — qoʻllari bilan, qoʻllari sinsa — tishlari bilan, tishlari sinsa — irodalari bilan qazish qasdida kelgan suv tashnalari edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
[Turgʻunboyning] Koʻnglini qandaydir shubha va norozilik tatalab turgan boʻlsa ham, biron qarshi fikr aytishga irodasi yetmadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Ixtiyor, xohish.
Oʻz irodasiga qarshi ish qilmoq.
Huquqiy davlatda ozchilik, agar mard boʻlsa, koʻpchilikning irodasiga itoat qiladi. — E. Yusupov, Istiqlol yoʻlida
3. Iroda (xotin-qizlar ismi).