fl. 1. Hazil tarzidagi gap-soʻz aytmoq, biror ish, xatti-harakat qilmoq; hazil qilmoq.
Xafa boʻlma, askiyani yaxshi koʻradi, men kelgan vaqtlarimdayam hazillashaverib, quloqmiyamni yegandi xumpar. — Y. Muqimov, Olov va nihollar
Saodatxon ham bu qizni bugungina koʻrganligini oʻylamas, hazillashar, kular edi. — S. Zunnunova, Yangi direktor
Men bilan hazillashsang mayli-yu, biroq kapitan bilan hazillasha koʻrma. — O. Yoqubov, Izlayman
2. Biror shaxs yoki narsa bilan hisoblashmagan holda, nopisand, mensimay munosabatda, muomalada boʻlmoq; oʻynashmoq.
Siz kasalsiz, axir, tushuning, gipertoniya bilan hazillashib boʻlmaydi. — H. Nazir, Yonar daryo
— Akang juda tentak, juda boʻlimsiz yigit, — dedi nihoyat poʻngʻillab boy, — axir, amaldorlarimiz, hokimlarimiz bilan hazillashib boʻladimi?! — Oybek, Tanlangan asarlar