fl. Narsa yoki joyning ustidan qarama-qarshi tomoniga irgʻib oʻtmoq; qadamlab ustidan oʻtmoq; sakramoq.
— Qani, toʻyga yuring! — dedi togʻa zovurdan hatlab oʻtib. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Davlatyor koʻprikdan oʻtmay, ariqdan hatladi, kutubxona eshigi oldida Saodatxon bilan toʻqnashdi. — N. Safarov, Saodatning qissasi
Gʻulomjon nima qilayotganini oʻzi ham bilmay, qoʻshni darchaga ikki hatlab yetib keldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Men ikki dunyoni bir hatlab oʻtib, Ogʻzimga solganim — bor-yoʻgʻi tolqon. — E. Shukur, Hamal ayvoni
— Meni shu yerda kutasan, — dedi-da zinadan tez-tez hatlab, binoning ichiga kirib yoʻqoldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Uch-toʻrt hatlashda yigitchaga yetib oldi. — S. Nurov, Narvon
- Ostona (dan) hatlamoq Biron joyga (uy, xona va shu kabilar) kirmoq yoki undan chiqmoq. Tugʻuruqxona ostonasini hatlab oʻtgan moʻtabar ayol oʻz taqdiridan koʻra koʻproq boʻlajak farzand ishtiyoqi bilan oʻrtanib yonadi. — GazetadanOstonadan hatlagan mehmon, Mehmon boʻlib kel yana bir bor. — B. Boyqobilov.Chordevor, ostona hatlab, koʻchaga chiqmasdik — H. Shams, Dushman