Қидирув

от 1. Чанг, ун, кўмир кабиларнинг юқи.

Ун гардин

Тегирмонга кирганнинг кипригига гард илашади. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

дўл тагида шўх айланаётган ялпоқ катта тош атрофидаги ун гардларини сидирар, тегирмон тошининг ғув-ғувида ҳеч нарса эшитилмасди. — Ш. Тошматов. Эрк қуши.

2. кўчма Доғ, нуқсон.

Муборак номига гард юқтирмай яшамоқ.

3. кўчма Зарра, белги, асар, нишон.

Рўпарамда чордана қуриб ўтирган бу ажойиб мўйсафиднинг бошига йиллар оппоқ гардини аямай тўкибди-ю, лекин вужудини сўндиролмабди. — А. Ҳасанов, Яшариш

Қўшиқчи англаб шу чоғ Темирохун дардини, Чеҳрасига ўрнашган Қайғу, кулфат гардини. — Ғайратий

от 1. Гавданинг бош билан елка орасидаги қисми; бўйин; бўйиннинг орқа қисми.

Полвон ўрнидан турди, нима қилишни билмай, гоҳ пешонасини уқалар, гоҳ гарданини қашир эди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Сочлари чаккаси ва гарданигача тушган, елкасига фотоаппарат илган ёшгина новча сариқ йигитча ҳаммага бир-бир жилмайиб турарди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. Гарданига олмоқ

3. 1) ўз устига олмоқ, зиммасига олмоқ.

Ишнинг оғирини ўз гарданимга оламан: пули, озиқ-овқат, асбоб-ускунаси, улови мендан; меҳнат — халқдан. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

4. 2) иқрор бўлмоқ, тан олмоқ, бўйнига олмоқ.

от Доира шаклидаги, доира.

Махсум ясатиғлиқ гардин патнис кўтариб кирди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

от эск. кт. Осмон, осмон гумбази.

[Навоий:] Йиқил устимга, эй гардун, йиқил тез! Йиқил, бошимни янч! Гавдамни бос, эз! — Уйгун ва И. Султон, Алишер Навоий

от Дераза пардаси.

от 1. Буюмнинг айланма сирти; чамбар, чамбарак.

Чилдирманинг гардиши. Ғилдирак гардиши.

Раъно.. дўпписини қозиққа илиб, гардиши кенг кигиз қалпоғини олиб, устига ура-ура, чангини қоқди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. Доира шаклидаги нарса; доира.

Ойнинг гардиши. Қуёшнинг гардиши.

Ҳа, ой атрофида гардиш ясади: эртага ҳаво яхши бўлади. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

[Ойниса] Патирларни дастурхонга тугди, устига кеча бозордан олиб келган икки гардиш ҳолвани қўйди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар