Qidiruv

fl. Gʻiq-gʻiqetgan tovush chiqarmoq.

Shamol keskin guvullar, qari qayragʻochlar hazin gʻiqillar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Tashqarida mototsiklning gʻiqillab toʻxtagani, soʻngra kimningdir yugurib kelayotgani eshitildi. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng

taql. s. 1. Tomoqqa biror narsa tiqilganda, boʻgʻilganda, nafas olish qiyin boʻlganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Bemor oʻqtin-oʻqtin gʻiq etgan tovush chiqardi.

2. ayn. Gʻiyt.

Eshik gʻiq etib ochildi. Mashina gʻiq etib toʻxtadi.

Biror ovoz chiqarmasdan, gapsiz-SESSİZCE

fl. Gʻiqillamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Gʻiqillamoq feʼlining birgalik nisbati.