ғиқилламоқ
gʻiqillamoqғиқилламоқ
фл. Ғиқ-ғиқетган товуш чиқармоқ.
Шамол кескин гувуллар, қари қайрағочлар ҳазин ғиқиллар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Ташқарида мотоциклнинг ғиқиллаб тўхтагани, сўнгра кимнингдир югуриб келаётгани эшитилди. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг
ҒИҚИЛЛАМОҚ
ǵıq-ǵıq dawıs shıǵarıw