Поиск

ot 1. Oʻziga jalb qilishlik, quvonch baxsh etuvchi jozibadorlik. Suhbatga fayz kirdi. Bazmning fayzi ketdi.

Orombaxsh Choʻli iroq polizning sehrli oqshomiga yana ham fayz kiritdi. — N. Fozilov, Diydor

Shu payt elektr chiroqlari yoqildi, hovliga fayz ustiga fayz qoʻshildi. — Gazetadan

2. koʻchma Baraka, moʻllik.

Fayz yogʻildi Oʻzbekistonga, Bu dilrabo bogʻ-u boʻstonga. — X. Rasul.

Baxt nashʼasi.

Fargʻonaning husni keldi sahroga, Paxta ekdim, fayz keldi, inju keldi. — T. Toʻla, Oromijon

Fayziy Dushan (1927—2009) — shoir va dramaturg. Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan sanʼat arbobi (1977). Ikkinchi jahon urushi qatnashchisi.

sft. Oʻziga jalb qiladigan; jozibador, istarasi issiq; koʻrkam.

Fayzli bogʻ. Fayzli odam. Fayzli suhbat.

Shahrimiz qiyofasi kechqurun yanada fayzli boʻladi. — Gazetadan

Balki mening onam ham Moʻtabarxonning onasiga oʻxshab shirinsoʻz, ming marta aylanib-oʻrgilib, girgitton boʻladigan fayzli ayolmidi? — M. Aliyev, Shonli avlod

sft. Yoqimsiz taassurot qoldiradigan, jozibasiz, xunuk, befayz.

Fayzsiz odam. Fayzsiz suhbat. Fayzsiz koʻcha.

Erkaksiz uy fayzsiz, koʻrksiz koʻrinadi koʻzga. Farzand uchun esa ota bir togʻday. — M. Alaviya, Bolalarimning otasi

Devorning qulagan joyidan olmazor hovli roʻyasi birdaniga fayzsiz, xunuk boʻlib koʻrindi. — E. Usmonov, Yolqin

Faizabad