Қидирув

в [И] имполите ўзбекчаел чиқармоқаниқланмаган- fart n [C] :: fart /fɑːt/ v [I] (impolite) yel chiqarmoq - fart n [C]

от 1. Одатда кийимни ифлос қилмаслик учун унинг устидан кийиладиган ёки иш пайтида белга боғлаб олинадиган иш кийими; пешбанд.

Бошида моғор босган эски дўппи, олдида шакар қопдан тикилган фартук. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Тўрдаги стол ёнида хат ёзиб ўтирган оқ фартукли хушрўйгина қиз дафтардан бошини кўтариб: — Келинг, хизмат? — деб сўради. — Ҳ. Ғулом, Бинафша атри

2. Уқувчи қизларнинг расмий мактаб кийими устидан кийиладиган оқ ёки қора рангдаги енгил кийими.

Ҳаворанг штапел кўйлак устидан оқ фартук кийган бир жажжи қиз олтинчи В синфининг қўштабақа эшиги олдида бир оз аланглаб турди. — М. Исмоилий, Бизнинг роман

3. с. т. айн. Этак 2.

Иззатулла ўрнидан туриб, бир фартук пахта кўтариб келаётган Шоира исмли котиба қизга пешвоз чиқди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

1. адв фар нинг қиёс. дар. узоқроқ

2. а кейинги, кейин келадиган, кўпинча, кўп қисми

• farthermost [-məust] энг узоқдаги
• farthest [-ðıst] (far ning orttirma dar.) 1. адв ҳаммасидан нари 2. а энг узоқ, узоқдаги

эск. фартинг (пеннининг 1/4 қисми)

энг кўп, энг кечки

бир пулга арзимайди.