Қидирув

от 1. Ниҳоят даражадаги қўрқинч, хавф, ваҳима.Т

ун даҳшати. Уруш даҳшати.

Даҳшатдан юрагим орқага тортиб кетди. — Н. Фозилов, Дийдор

Ёдгор даҳшатдан қотиб қолган, ҳеч нимага тушунолмасди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Кўзлари даҳшат билан чақнади. С. — Сиёев, Ёруғлик

2. Азоб-изтиробга солувчи мудҳиш аҳвол, воқеа-ҳодиса, манзара.

— Даҳшат! — деди меҳмон, — туни билан кўзимни юммай чиқдим. — Муштум

Андижонда бўлган воқеалар даҳшати Тоҳир қиёфасига кириб, Бобурга тобора яқинлашиб келмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Биз бу даҳшатларни бировдан эшитган эмасмиз, ўз кўзимиз билан кўрганмиз — Р. Файзий, Таъзим

3. Ортиқ даражада қўрққан, ваҳимага ёки азоб-изтиробга тушган кишининг кўриниши, руҳий ҳолати.

Даҳшат солмоқ. Даҳшатга келмоқ (тушмоқ).

Муқаддам даҳшат ичида эшикка ёпишди. — Ў, Ҳошимов

4. Қалбингга қулоқ сол.

Нигоранинг ҳамон қўрқинч, даҳшат тўла кўзларида миннатдорчилик учқуни йилтиради. — С. Анорбоев, Оқсой

Отабек масалага тушунгандек бўлди ва даҳшат ичида Али билан ёʻлга тушди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

сфт. 1. Қаттиқ қўрқув туғдирувчи, даҳшатга солувчи, ўта қўрқинчли, мудҳиш.

Даҳшатли зилзила. Даҳшатли фожиа.

Ҳаммаёқда даҳшатли зилзила излари кўринади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Гулнорнинг кўзлари даҳшатли равишда ёниб, юзи, лаблари кўкимтир тусга кирган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Кишини ваҳимага солувчи, ваҳимали; қўрқинчли.

Даҳшатли хабар. Даҳшатли шовқин.

Девонхона эшигида даҳшатли шовқин, ур-йиқит бошланди. — Ойбек, Навоий

Бир лаҳза даҳшатли жимлик ҳукм сурди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Қаттиқ азоб берадиган, чидаб бўлмайдиган.

[Ёʻлчи] Бутун вужудини зирқиратган даҳшатли оғриқдан тишларини маҳкам қисди. — Ойбек, Танланган асарлар

Эртага унинг устига дўлдай ёғиладиган тошларнинг оғриғи қанчалик даҳшатли бўларкан? — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

от Қўрқинч ва азоб-уқубатга тўла жой, хона.

Маҳди терлаб кетган, оғзини катта-катта очиб ҳансирар, бу даҳшатхонадан тезроқ чиқиб кетгиси келарди. — С. Сиёев, Ёруғлик

фл. Ортиқ даражада қўрқмоқ, ваҳимага тушмоқ.

Отабек даҳшатланиб, ёнидаги Алига қаради, Али эса ётган жонсиз гавдаларга қараб, лабини тишлаб турар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Хатни ўқиб, сизнинг даҳшатланишингиз эмас, қувонишингиз, душманингизни юзтубан қилгани учун ҳақ таолога шукур айтишингиз керакдир! — А. Қодирий, Ўтган кунлар