fl. 1. Yorqin nur, olov uchqunlari sochmoq.
Zargarov sahroda yashin chaqnagan tunlarni yaxshi koʻrar edi. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat
Quyosh dam bulut orasiga kirib, dam keskin yaltirab chaqnardi. — Oybek, Navoiy
2. Yarqiramoq, yalt-yalt etib tovlanmoq; yaltiramoq.
xuddi shu payt Muqaddas ham qaradi-da, sadaf tishlarini chaqnatib, bir kuldi. — O. Yoqubov, Muqaddas
Koʻzlari hamon kulgidan chaqnab turardi. — Saodat
Choʻqqilarning qil uchi xuddi qilich damidek chaqnab turibdi. — S. Ahmad, Jimjitlik
3. Yorishmoq, yop-yorugʻ boʻlmoq.
U [Komil] toʻgʻri uyga kirib elektrni yoqib yubordi. Yasogʻliq xona chaqnab ketdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Tuynukdan nur tushib, xonaning bir burchi chaqnab ketdi. — Yoshlik
4. Aks etmoq; namoyon boʻlmoq, ifodalanmoq, bilinmoq (nigoh, koʻz qarashga nisbatan).
Nigohida nafrat chaqnab, beixtiyor kaftini peshonasiga bosdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
Olazarak koʻzlarida faqat tashvish va hadik chaqnardi. — F. Musajonov, Himmat
5. koʻchma Yashnamoq, gul-gul ochilmoq; yosh va chiroyli koʻrinishga eta boʻlmoq.
Skameykada oʻtirgan ona hali zamon qizining chaqnab, togʻ kiyigidek oʻynoqlab chiqishini kutardi. — Mirmuhsin, Umid
Chaqnab yurgan chogʻi yuzlari naqsh olmaday boʻlib turar, endi oʻzini yoshligidagiday koʻrgisi kelar edi. — Yoshlik
Shu qiyofada [Qobul Komilovich] xushqad yigitlarday chaqnab koʻrinardi koʻzga. — J. Abdullaxonov, Xonadon
6. koʻchma Joʻsh urmoq, tugʻyonga kelmoq.
Yuragingda chaqnasin faqat Yorugʻ xayol, samoviy oʻtlar. — A. Oripov
- Oyogʻidan oʻt chaqnamoq Shaxdam, epchil, abjir boʻlmoq. Yigit degan argʻumoqday oʻynoqlab, oyogʻidan oʻt chaqnatib yurishi kerak. — S. Siyoyev, Otliq ayol
- Tuyogʻidan oʻt chaqnamoq (ot, toyga nisbatan). Tez va yengil chopadigan; uchqur. Uch yoshga kirganida, [Qora Jayron] bulutga sakraydigan, tuyogʻidan oʻt chaqnaydigan ot boʻldi. — S. Ahmad, Jimjitlik