По запросу «bukur» — результатов: 14
sft. 1. Umurtqa yoki koʻkrak qafasining qiyshayib oʻsishi natijasida hosil boʻladigan doʻmboq, bukri joy.
Oʻn besh yoshidan boshlab to shu damgacha erta-kech bukchayib ishlashga toʻgʻri kelgani uchun uning yelkasi bukur kabi, ortiqcha turtib chiqqan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Shunday illati, nuqsoni boʻlgan odam.
Bukur odam.
3. Egilgan, mayishgan, qiyshiq, bukri.
Temir yoʻl yoqalab ketgan dala yoʻli bukur jiy-da tagida tugardi. — S. Mahkamov, Shogird
погов. горбатого могила исправит.
1. посл. горбатый, сутулый, горбун
bukri (bukur, bugri)ni goʻr tuzatar горбатого могила исправит
2. согнутый
Синонимы: bukur, bugri
q. bukur.
bukur odam, bukur горбу́н
/hʌmp/ n [C] bukur; o'rkach
1. n bukur, chiqiq 2. v bukmoq, egmoq, bukchaytirmoq; hunchbacked [-bækt] bukur odam
bukri ayn. 1 bukur. Bukri odam. Tayoq oʻgʻrini toʻgʻrilar, Goʻr bukrini toʻgʻrilar. Maqol Koʻchadagi shovqinga darvozadan pakana, bukri odam bir qoʻlida fonus, boshqa qoʻ
xalfa Shariat qoidalarini yaxshi biladigan, oʻqimishli odam. Turdiboy xalfa oʻz hovlisi-da ish boshlagan oʻqituvchiga katta hurmat bilan qaraganini ishora qilib, u bilan
