fl.
1.
Biror ishga kirishmoq.
U qoʻllarini orqasiga qovushtirib, oʻng yelkasini picha oldinga chiqarib turib gap boshladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Gulandom choydan bir hoʻplab, yana oʻz hikoyasini boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Gulsin oʻzining qoʻngʻiroqdek tovushi bilan Yigʻlarman kuyidan boshladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2.
Yoʻl koʻrsatib, yetaklab, bosh boʻlib bormoq; tortmoq, olib ketmoq.
Yaxshi bilan oshna boʻlsang, yaxshi yoʻlga boshlaydi. — Maqol
Boshliq boʻlish oson, Boshlamoq qiyin. — Maqol
Norqoʻzi muxbirlarni shiypon yonidagi tolzorga boshladi. — H. Gʻulom, Feruza
Aql va vijdon qaysi yoʻlga boshlasa, oʻsha yoʻlga kiraman. — Oybek, Nur qidirib
Xayol uni yana urush frontlariga boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat
3.
-i(b)
Affiksli ravishdosh shaklida qoʻshma feʼllar tarkibiga kiradi, masalan
bosh-lab bormoq, boshlab kelmoq.
Yigitcha uni loyi atala boʻlib yotgan bir koʻchaga boshlab kirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Gʻavvos Meʼmorni oʻsha shinam xona sari boshlab bordi. — Mirmuhsin, Meʼmor
4.
-a-y
Affiksli ravishdoshlar bilan ifodalangan ish-harakatning boshlanganligini yoki unga kirishilganligini bildiradi, masalan
toʻkila boshlamoq, qariy boshlamoq. Shabada esa boshladi.
Tavhidiy daftarchani ochdi va qadamini sekinlatib, oʻqiy boshladi. — A. Qahhor, Asarlar
Oybodoq keta boshlagan edi, Otabek uni toʻxtatdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
