бошловчи

от 1. Бирор нарса, ҳаракатни бошлаб берувчи ёки унга ундовчи.

Эркак умрининг қисқаришига оиладаги жанжал-суронлар, шу жанжалларни бошловчи аёллар ҳам сабабчи бўлади. — Газетадан

ичкилик касофат эканини, унга бошловчи улфатлар кулфат келтиришини Носиржон тушуниб еца, тўғри ёʻлга тушиб олади. — Газетадан

2. Бошлаб борувчи, етакчи.

Ақл бошловчи, тана ишловчи. — Мақол

Кумушбиби бошловчи қизлар билан уйга кирди, ундан таралган атир ислари билан уй тўлди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бўпти, яхши Сен олдинда борасан, бошловчи бўлиб — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

3. Телекўрсатувлар ва радиоешиттириш-ларни олиб борувчи шахс.