ot 1. Biror narsani (yogʻochni, goʻshtni va shu kabilar) chopish, kesish, yorish uchun ishlatiladigan, tigʻi dastasiga parallel metall asbob.
Bolta tushguncha, kunda dam olar. — Maqol
Ming daraxtning boshini bir bolta chopar. — Maqol
Aqlli, toʻngakning nozik yerini — yoriladigan yerini topib turib, bolta uradi — aqli bilan yoradi, oʻzini qiynamaydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Hovlida qor ustida bolta bilan oʻtin yorayotgan yirtiq-yamoq toʻnli bir yigit Elmurodni imlab chaqirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Bolta (erkaklar ismi).
- Oyogʻiga (yoki tagiga, ildiziga, tomiriga) bolta urmoq (yoki qoʻymoq) Asosini, zaminini boʻshashtirib, qirqib, halokatga yoʻllamoq, puturdan ketkizmoq. Oʻz oyogʻingizga oʻzingiz bolta qoʻymang, deyman! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlarSavdo xodimi boʻlib ishlagan vaqtida Majid Qurbonovning nafs ildiziga bolta urilgan edi. — Mushtummening oyogʻimga bolta urgan shu boʻladi. — MushtumU zulm ildiziga bolta urdi. — Oybek, Tanlangan asarlar