sft. 1. Davosi yoʻq, tuzalmaydigan, tuzatib boʻlmaydigan.
Tohir-jon kinoya bilan jilmaydi: Meniki bedavo dard, ukam. Biron kun yengillanish yoʻq. — Oybek, Tanlangan asarlar
Hamma dardga bor davo, oshiqning dardi bedavo, debdi shoir. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. koʻchma s. t. Koʻrinishi xunuk, yoqimsiz; chiroylining aksi.
Erim qimorvoz boʻlsa ham, choʻtir, bedavo boʻlsa ham, yomon emasdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Chiroylimisan? Ha, ha, xunuksan, bedavosan! Boʻyningga ol, xunukman de! — Hamza, Boy ila xizmatchi
Turkiyda keltiribdurlarkim: Qoʻnsa davlatning qushi bir bedavoning boshigʻa, Koʻrgali kelgay Sulaymon ul gadoning qoshigʻa. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Dardi bedavo 1. Davosi yoʻq, tuzalmas kasallik. Vafosiz yor, deb tushdim bu dardi bedavolarga, Oʻlimning vahmidan hardam yurak toʻlganga yigʻlayman. — Hamza, Paranji sirlariBu juda dardi bedavo ish boʻldi-da!