fl. 1. Bir-biriga qoʻshilmoq.
Ikki tomon qoʻylari aralashib ketdi.
Koʻchalarda nayzabozlik jangi boshlanib yarim kechaga borganda, ikki tomon aralashib ketdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
2. Biror guruh, toʻda va shu kabilarga qoʻshilmoq, kirmoq.Oʻqimaydiyam, ishlamaydiyam bu takasaltanglar. Sen nimaga bularga aralashib qolding? Yoshlik.
Odamlarga ham aralashmay, bir chekkaga borib, boshini egib oʻtiraverdi. — S. Ahmad, Ufq
Harom aralashgan turmushda baxt boʻlmaydi. — S. Zunnunova, Olov
3. Bosh qoʻshmoq; qotishmoq, qatnashmoq (gap, soʻz, ish va shu kabilarga).
Noiloj mening ham aralashishimga toʻgʻri keldi. — Gazetadan
[Yormat:] Bu oilada nima sir oʻtsa, barchasi menga ayon. Toʻy, aza — barisiga aralashaman. — Oybek, Tanlangan asarlar