фл. Руҳланиб кетмоқ, қувнамоқ; лаззат олмоқ, ҳузур қилмоқ.
Ортиқ ўзининг ҳазилидан ўзи завқланиб, хандон ташлаб кулди. — М. Мансуров, Ёмби
Ғуломжон шукуҳ қилиб кулар, Ашур Мирзо эса завқланиб ҳикоя қилар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Малика куёвининг ўктамлигидан завқланаётганини яширмасди. — М. Маҳмудов, Мангу куй излаб