рвш. 1. Оғир, аянчли аҳволга тушган; таҳқирланган.
Сув келтирган хор-зору кўза синдирган азиз. — Мақол
Ҳеч кимга хор-зор бўлмай, деб тиришиб-тирмашиб ётибман. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Ўта қашшоқ, муҳтож.
Кўрпа-ёстиғини орқалаб, хор-зор юрган одамларнинг саноғи ёʻқ. — Ойбек, Танланган асарлар