от 1. Кулиб турувчи.
[Навоий:] Мени девона қилган нозанин ҳур, Юзи гул, лаъли хандон, тишлари дур. Уйғун ва — И. Султон, Алишер Навоий
2. Хурсанд, шод; мамнун. Болалик уй —
хандон, боласиз уй —зиндон. — Мақол
Шийпоннинг кўҳна айвонида тағин хандон кулги янгради. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
- Кўча хандон, уй зиндон
- Хандон писта Мағзи уч томонидан кўриниб турадиган қилиб чақилган писта. [Ёдгорбек] Тортинмасдан озгина майиз ва хандон пис-тани олиб, ташқарига чиқди. — Ёшлик
- Хандон отмоқ ёки хандон ташлаб (отиб, уриб) кулмоқ Қаттиқ кулмоқ, қаҳқаҳа отмоқ. Қиз чапак чалиб, хандон отди-да, дўланазор оралаб қочди. — ЁшликОдамлар уйни бошларига кўтарар даражада хандон ташлаб, қаттиқ кулдилар. — С. Айний, Эсдаликлар