xandon
хандонxandon
ot 1. Kulib turuvchi.
[Navoiy:] Meni devona qilgan nozanin hur, Yuzi gul, laʼli xandon, tishlari dur. Uygʻun va — I. Sulton, Alisher Navoiy
2. Xursand, shod; mamnun. Bolalik uy —
xandon, bolasiz uy —zindon. — Maqol
Shiyponning koʻhna ayvonida tagʻin xandon kulgi yangradi. — S. Siyoyev, Otliq ayol
- Koʻcha xandon, uy zindon
- Xandon pista Magʻzi uch tomonidan koʻrinib turadigan qilib chaqilgan pista. [Yodgorbek] Tortinmasdan ozgina mayiz va xandon pis-tani olib, tashqariga chiqdi. — Yoshlik
- Xandon otmoq yoki xandon tashlab (otib, urib) kulmoq Qattiq kulmoq, qahqaha otmoq. Qiz chapak chalib, xandon otdi-da, doʻlanazor oralab qochdi. — YoshlikOdamlar uyni boshlariga koʻtarar darajada xandon tashlab, qattiq kuldilar. — S. Ayniy, Esdaliklar