Қидирув

титмоқ, зиён келтирмоқ – раздирать, причинять страдания – каусе дамаге (то). Оларқа žафа қïлдï дуня титиб – Дунё уларга азоб-уқубат, жафо келтирди – Этот мир причинял

[а.] бахцизлик, уқубат – несчастье, горе, бедствие – мисфортуне, суфферинг. Сақïнč қадғу миҳнат меŋа келгäлир – Ғам-қайғу, азоб-уқубат менга келди – Заботы, горести и

тиришиш, азоб, уқубат – усердие, страдание – трй. Бодун тевšиги барčа бойзï üčüн – Халқнинг барча ҳаракати ўз бўғзи учун – Все старадания людей–ради желудка (букв.

жазо, жафо, азоб – уқубат – наказание, мучение – пунишмент. Ҳалалқа сақïš-ул ҳарамқа ма қïн – Ҳалол учун ҳисоб, шунингдек, ҳаром учун азоб бор – Для дозволенного [нуж

Уч ўғилга отасидан қолган бир хумча олтин ва уларнинг тақдири ҳақида ҳикоя қилинади. Эртакда мардлик, адолат ва дўстликнинг қадр-қиммати очиб берилади.

Ушбу эртакда ўгай она зулмидан қочган шаҳзода Эркажоннинг саргузаштлари, унинг жасорати ва садоқатли тойининг ёрдами билан бахтга эришиши ҳикоя қилинад

Ушбу эртакда камбағал йигит Варқа ва подшоҳнинг қизи Гулшоҳнинг муҳаббати ҳақида ҳикоя қилинади. Улар бир-бирларини севишади, аммо подшоҳ уларнинг бирга

Ҳотам исмли йигитнинг саргузаштлари ҳақида ҳикоя қилинади. У ўзининг жасорати ва топқирлиги билан кўплаб қийинчиликларни енгиб ўтади.

Бу эртакда Қўлдош исмли подачининг бошидан кечирган саргузаштлари ҳикоя қилинади. У дўсти Ёʻлдош билан тушини сотиб олгач, номаълум сафарга отланади

Етим қиз Қорасоч пари ўзининг ақл-заковати ва сеҳрли қобилиятлари билан мамлакатни бошқаради. Унинг донолиги ва адолати туфайли мамлакат обод бўлади, аммо

эск. азоб-уқубат