фл. 1. Мазмунини ўзлаштирмоқ, билиб етмоқ; англамоқ, тушунмоқ.
Гапни гапир уққанга, жонни жонга суққанга. — Мақол
Қассоб бошини тез-тез ирғаб, уқиб олганини ишора қилди. — П. Турсун, Ўқитувчи
[Қоидаларни] Роса ўқиб, ёдлаб ол, Уқиб, дилга жойлаб ол. — Қ. Муҳаммадий
2. Пайқаб олмоқ, ҳис қилмоқ, сезмоқ.
Олимов бошқа болаларнинг ҳам ҳайрат билан боққан кўзларида шундай саволни уққан эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Қиз-жувонларнинг кўзларидан фақат қишлоқ одамларига хос соддалик ва теранликни уқиш мумкин. — Э. Усмонов, Ёлқин