ot 1. din. Diniy vaʼz, taʼlim.
[Shum bola:] Biz avval xonaqohga kirib bordik. Qalandarboshi eshikdan talqin boshlab kirdi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Shuning uchun yolgʻiz ibodat, duo, talqinlar kifoya qilmaydi. Qatʼiy harakat kerak! Harakat! — N. Safarov. Sharq tongi
2. Mazmun, mohiyatini tushuntirish; sharh.
Dilovarim, dalalarim, ehromlarim oltindan, Soʻz topolmam, baland turar taʼriflardan, talqindan. — E. Oxunova, Ikki okean osha
Rasuljon xayrlashib ketgandan keyin ham, uning talqinini har kim oʻzicha izohlab, uzoq bahslashib oʻtirishdi. — J. Abdullaxonov, Xonadon
3. Obraz yoki musiqiy asarning oʻynov-chi, ijro etuvchi tomonidan yoritilishi, ijrosi.
Majdiddin obrazi Obid Jalilov talqinida shu qadar salmoqli chiqqanki, usiz spektaklni tasavvur qilish qiyin. — F. Joʻrayev, Obid Jalilov
4. mus. Shashmaqomda asosiy kuyning mustaqil qismi.
Talqini bayot. Talqini navo.
Sozanda bir juft nagʻma chalib, talqinga oʻtdi. Hofiz yigit ovozi shirali, yuraklarni sel qilib, tinglovchilarni yerga qaratib qoʻyardi. — S. Siyoyev, Avaz
5. shv. Qoʻshiq, ashula.
Erta sahar tushar tongning salqini, Paxtazorda xotin-qizlar talqini. — Qoʻshiqlar
- Talqin qilmoq (yoki etmoq) 1. Diniy vaʼz-nasihat qilmoq; Ammo, bari bir, suiqasdni har kim har xil talqin etardi. — Mirmuhsin, MeʼmorDemak, u Shokir akaga taqlid qilishdan qochib, rolni oʻzicha talqin etgan. — M. Xayrullayev, Koʻngil