«ТОРТИНЧОҚ» бўйича 8 та натижа: Изоҳли
сфт. Бошқалардан уялиб, ийманиб, ўзини тортиб турадиган, шундай ҳис-туйғуси кучли; уятчан.
Тортинчоқ одам.
Ёнма-ён пахта тераётиб, у ёқ-бу ёқдан гапиришганларида, қиз унинг ҳақиқатан ҳам тортинчоқ, камсуқум йигит эканини сезди. — П. Қодиров, Уч илдиз
от Тортиниш, уят-андиша ҳис-туйғусига эгалик.
Тортинчоқлик билан гапирмоқ.
Садбарга қолса, бу ердаги йигитлар орасида энг ақллиси шу Луқмонча. Фақат тортинчоқлиги бор, дадил эмас. — А. Мухтор, Туғилиш
қисинқи шв. Сиқиқ, танг, қисиқ. Қисинқи кўзлар. кўчма Тортинчоқ, уятчан. Қисинқи бола.
болакай Бола 1, 2 сўзининг эркалаш шакли. Қани, ўша бир пайтлар катталарнинг суҳбатига аралашмасдан, меҳр билан кузатадиган тортинчоқ болакайлар ва қизалоқлар. Газ
уятчан Уят-номус ҳис-туйғуси кучли; тортинчоқ. Неъматжон хуштабиатли, уятчан бир йигит бўлиб, одамлар билан ҳам жуда одобли, бир маромда сўзлашарди. Ж. Шарип
камсуқум Ўзини камтар, хокисор тутадиган; тортинчоқ табиатли. Насиба қанчалик сергап ва сермулозамат бўлса, Маҳбуба шунчалик камгап ва камсуқум эди. О. Ёқубов, Тил
