тортинчоқ

сфт. Бошқалардан уялиб, ийманиб, ўзини тортиб турадиган, шундай ҳис-туйғуси кучли; уятчан.

Тортинчоқ одам.

Ёнма-ён пахта тераётиб, у ёқ-бу ёқдан гапиришганларида, қиз унинг ҳақиқатан ҳам тортинчоқ, камсуқум йигит эканини сезди. — П. Қодиров, Уч илдиз