фл. 1. айн. Типирламоқ.
Нозик, ранг-баранг парвоналар, капалаклар лампа атрофида айланар, гулдор қанотларини шишага уриб типирчилар, гиламга енгил-гина қулаб, тинар эдилар. — Ойбек, Танланган асарлар
Адолат типирчилаб, унинг [Усмонжоннинг] қўлидан чиқди. — С. Зуннунова, Гулхан
Сувонжоннинг қўйнида ётган улоқ энди типирчиламай қўйди. — С. Анорбоев, Оқсой
2. Нима қилишни билмай қолмоқ, ўзини ёʻқотиб, гангиб қолмоқ.
Моҳидил унинг [Латифжоннинг] келишини кутмаган бўлса керакки, жуда типирчилаб қолди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
Шолининг аравага ортилишини эшитган бой типирчилаб қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
3. Жуда шошган (шошилган) ҳолда бирор нарса ҳаракатига тушмоқ.
Бир зум ўтар-ўтмас халат кийган докторлар типирчилаб қолишди. — Х. Тўхтабоев, Сариқ девни миниб
Олти ойгача ташвишланмай юриб, энди типирчилайсизми?! — Муштум