ot 1. Soʻyish uchun semirtirilgan, boʻrdoqi qoramol (buqa, hoʻkiz, sigir).
Soʻqim goʻshti. Soʻqim soʻymoq. Soʻqimga boqmoq.
Xaloyiqqa endi ob-u osh berdi, Qancha qoʻy-u qancha soʻqimlar soʻydi. — Nurali
2. koʻchma salb. Ishlamay yeb yotuvchi, davangirday sogʻ odam haqida.
Soʻqimdek yigit.
— Oʻrgatma menga! — qahrdan qichqiradi Muhsina xonim. — Bir gala soʻqim, bir gala tekintomoq. M. M. — Doʻst, Lolazor
Bu soʻqimlarni kutib, ichagingiz uzilib ketadi. Ular tuni bilan ziyofatda kabob yeb, hiringlashib charchashgan. — Mirmuhsin, Qahramonnoma