soʻqim

ot 1. Soʻyish uchun semirtirilgan, boʻrdoqi qoramol (buqa, hoʻkiz, sigir).

Soʻqim goʻshti. Soʻqim soʻymoq. Soʻqimga boqmoq.

Xaloyiqqa endi ob-u osh berdi, Qancha qoʻy-u qancha soʻqimlar soʻydi. — Nurali

2. koʻchma salb. Ishlamay yeb yotuvchi, davangirday sogʻ odam haqida.

Soʻqimdek yigit.

— Oʻrgatma menga! — qahrdan qichqiradi Muhsina xonim. — Bir gala soʻqim, bir gala tekintomoq. M. M. — Doʻst, Lolazor

Bu soʻqimlarni kutib, ichagingiz uzilib ketadi. Ular tuni bilan ziyofatda kabob yeb, hiringlashib charchashgan. — Mirmuhsin, Qahramonnoma

n beef cattle (i.e. those fattened for slaughter)

soģım, soyıwģa arnalıp baģılgan (mal haqqında)