fl. 1. Orqasini, yelkasini, kiftini biror narsaga tirab oʻtirmoq yoki turmoq.
Devorga suyanmoq. Yostiqqa suyanmoq. Echkining tayoq yegisi kelsa, choʻponning tayoviga suyanadi. — Maqol
Ulugʻbek chayqalib, devorga suyandi. — Yoshlik
Aya keyin koʻrsa, Karomatxon ham kelib, eshik kesakisiga suyangancha, gaplariga quloq solib turgan ekan. — A. Muxtor, Kumush tola
2. Gavda ogʻirligining bir qismini biror narsaga tashlamoq; tayanmoq.
Egilgan tayoqqa suyanma, seni ham egadi. — Maqol
Yaxshiboyev oʻtirgan xarragidan turdi. Qoʻlidagi ajdarbosh hassasini yerga qoʻyib, sekin suyandi, yuragiga quloq tutdi. — M. M. Doʻst, Lolazor
Iskandar esa beixtiyor soʻri panjarasiga ogʻir suyanib chuqur tin oldi. — M. Mansurov, Yombi
3. koʻchma Madad olmoq, yordamiga tayanmoq, yordamiga tayanib ish tutmoq.
Xalqqa suyansang — boʻlasan, xalqdan chiqsang — soʻlasan. — Maqol
[Yaxshiboyev:] Qarigan chogʻingda odamning har biri gʻanimat: dardingni aytsang, chayqalgan chogʻing suyansang. — M. M. Doʻst, Lolazor
Togʻay kim — yolgʻizqoʻl bir yigit. Oʻlarmon otasi=yu puf desa, dovonga borib tushadigan qiltiriq ukasini demasa, boshqa suyanadigani yoʻq. — Yoshlik
4. Ishonmoq, tayanmoq; asoslanmoq.
Maqsud Soliyev oʻttiz yillik ishi davomida odamlarning turfa xilini koʻrdi. U, tajribasiga suyangan holda, bir narsaga amin boʻldi: jamiyat uchun jinoyatchidan koʻra loqayd odam xavfliroq! — Yoshlik
- Suvga suyanmoq Puch narsaga, beburd kimsaga suyanmoq. Suvga suyanma, yovga sigʻinma. — Maqol
- Suyangan togʻi Ishongan koʻmakchisi, yordamchisi, madadkori.
- Suyanib qolmoq Bir-biriga oʻrganib, bir-birining yordamisiz yashay olmay qolmoq. Chol-u kampir bir-birlariga suyanib qolgan, bir-birlariga juda mehribon. — Oydin, Shirin keldi