Qidiruv

ot 1. kt. Sodir boʻlgan u yoki bu hodisa yuzasidan beriladigan guvohlik, shohidlik.

Shahodat bermoq.

Eʼtimodlik bir kishining shahodatiga binoan, toshkentlik Yusufbek hojining oʻgʻli Otabek, bu kunda xonimizga qarshi bosh koʻtargan Aziz parvonachi va oʻz otasining vakolatlari bilan kelib, bu yerdagi fuqarolarni ham xon janobiga qarshi oyoqlantirmoqchi boʻlgan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Ayvonning palos va asboblarida uncha boylik koʻrilmasa ham, puxta, ozoda, chirk yuqtirilmagan yoʻsinda yigʻishtirilganligidan, egasining rind tabiatli ekaniga shahodat bermakda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Shahodat (xotin-qizlar ismi).

ot 1. Biror oʻquv yurtini tamomlaganlik haqidagi rasmiy hujjat; guvohnoma.

[Mirgʻiyos:] Shahodatnomamni olaman-u, uyga joʻnayman. — R. Azizxoʻjayev, Yashil chayla

Oʻquvchilar slyotida shahodatnoma olgan 2000 dan ortiq yoshning 1600 ga yaqini ishlab chiqarishda qolish istagini bildirdi. — Gazetadan

2. Biror faktni, boʻlib oʻtgan voqea yoki holatni tasdiqlaydigan rasmiy hujjat; guvohnoma.

Mudira nikoh shahodatnomasini tantanali vaziyatda toʻldirib, avval Feruzaga, keyin Norqoʻziga ruchka tutib, qoʻl qoʻydirdi. — H. Gʻulom, Senga intilaman

Insonni qadrlash, inson deb yashash — shudir buyuklikka shahodatnoma. Shukrullo.