boʻzraymoq

fl. 1. ayn. 1 bezraymoq.

Nega xoʻrakka terib tashlangan bezdek boʻzrayib turibsan? — B. Rahimov, Mardlar qissasi

U menga boʻzrayib qarab turdi-da, salomimga alik ham olmay, beparvolik bilan yuzini oʻgirib oldi. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi

2. Hayron boʻlmoq, angraymoq.

Mirzolar bir-biriga qarashib oldilar. Shahodat mufti boʻzrayib, hamrohiga qaradi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Zaynab ishini toʻxtatib, boʻzraygancha Kumushga qarab qoldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

v look surprisingly or perplexedley, (kimgadir yoki nimagadir) stare (at), goggle (at)