сфт. 1. Қадр-эътиборга лойиқ; ҳурматли.
Қадрли ўртоқ. Қадрли ўқитувчи.
Ҳамма уни гўё узоқ вақтдан бери кутилган қадрли бир меҳмондай қувончли юз билан қаршилади. — Р. Файзий, Уч қиз
Нарзи, узоқдаги ота-онаси каби, бу ердагилар учун ҳам азиз ва қадрли жигарбанддир. — Н. Сафаров, Оловли излар
2. Қадри, қиммати юқори, қадр-қимматини ёʻқотмаган.
меҳнатинг қадрли, ҳаётинг файзли — Газетадан
3. кам қўлл. айн. Қадрдон 2.
— Фарҳод бизга қадрли жой, — деди кулиб Мирҳайдар. — Ойбек, О.в. шабадалар
Сўйла, ўртоғим, менга, Сўйла менга, қадрлим. — Ҳ. Олимжон