фл. 1. Зарб билан йиқилмоқ; ағдарилмоқ.
Зилзилада кўпгина эски уйлар, деворлар қулади. Чириган дарахт қулаб тушди.
Мана шу тоғ чўққисида бир чўпон, оёғи тагидаги тош кўчиб, пастга қулаб кетади. — С. Аҳмад, Жимжитлик
Тоғнинг кун-ботар томонига уруш йиллари самолёт қулаган. — А. Нурмуродов, Уруш бевалари
2. кўчма Ёʻқ, маҳв бўлмоқ, ёʻқ, маҳв этилмоқ, ағдарилмоқ; тушмоқ.
Қуламасин Чамбил юрти. — Гулнорпари
Устунлари тезлик билан яксон қилинган бўлса ҳам, эски жамият осонликча қуламади. — ЎТА
Подшоҳ тахти қулайдиган кунлар келар. — Бойчечак
3. кўчма с.т. Оламдан ўтмоқ; ўлмоқ.
Чол қуламай турибди. Қулаган кун уларнинг ёқасини бўғаман, меросимни даъво қиламан! — Ойбек, Танланган асарлар
Икки ўғлим: бири ўн саккизда, бошқаси йигирмада — немис ўқидан қулади. — С. Кароматов, Олтин қум