Қидирув

от 1. Ерга қоқиш учун мўлжалланган ёки қоқилган, учи ўткир ёғоч ёки темир.

Ёғоч қозиқ. Темир қозиқ. Чегара қозиғи. Ерга қозиқ қоқмоқ. Қоққан қозиқдай қаққайиб турмоқ. Отни қозиққа боғламоқ. Яхши сўз — жон озиғи, ёмон сўз — бош қозиғи. — Мақол

Қирғоққа яқин ерда тўрт қозиқ устида каттакон бир қайиқ турар эди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

2. Кийим, сочиқ ва шу кабилар нарса илинадиган мослама.

Палтони қозиққа илмоқ.

Қозиқдан Маккатуллонинг акси туширилган ипак жойнамозни олиб, қиблага қара-тиб ерга солди. — К. Яшин, Ҳамза

Оҳори тўкилмаган оқ халатлар сепараторхона қозиғида осиғлиқ. — С. Нуров, Нарвон

от Споралардан кўпаядиган, хлорофиллсиз замбуруғ ва унинг қўнғир тусли, еса бўладиган бир тури.

Биринчисига қўзиқорин солинган картошка шўрва учинчисига бир кружкадан сут тарқатди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Қўзиқориннинг ноёб масаллиқ экани маълум. — К. Маҳмудов, Ўзбек тансиқ таомлари

от айн. Шовул 1.

Юк машинасидан кўтарилган чанг ёʻл ёқасидаги қувраб қолган қўзиқулоқлар устига қўнар эди. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

Анави қизғиш гуллилар — қўзиқулоқ. — А. Кўчимов, Ҳалқа

фл. Қозиққа бойламоқ (масалан, ҳайвонни).

от Энсиз узун баргли бир йиллик бегона ўт.

фл. Қозиқламоқ феълининг мажҳул нисбати.