фл. 1. Қора тус бермоқ, қора тусга киритмоқ, қора ранг билан бўямоқ, қора қилмоқ.
Матони қораламоқ. Ойнани қоралаб, қуёш тутилишини кузатмоқ.
Мотоцикл ерга ағанаганча, бензини тўкилиб, қор юзини қоралади. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
2. Қоралама матнни, нусхасини тайёрламоқ, қоғозга туширмоқ.
Бурноғи йили бир роман қораловдим, ука. Қоралама чанг босиб ётувди. — М. М. Дўст, Лолазор
Ишнинг бошида, расмларнинг чизгиларини қоралаб, ора-сира чалғиш учун шамдонларни дўқиллатиб ясаб юрган кезларида устахонасига Абдумалик кириб келди. — Ёшлик
3. кўчма Айблаб, ёмонлаб гапирмоқ ёки ёзмоқ.
Бу билан мен Зокир ота билан Рўзиматни қоралаб, ўзимни оқламоқчи эмасман. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Аҳмедов ўз сўзида янги директорнинг ўқитувчиларни ёмон ва яхшига ажратиб олганлигини қоралади. — С. Зуннунова, Олов
4. Кўздан қочирмай, қорасига қараб, қорасини олиб юрмоқ, қорама-қора бормоқ.
[Зикир] Аёлга узоқдан салом ишорасини билдиргач, толлар орқасидан юриб, уни қоралаб келаверди. — Ш. Ғуломов, Ёрқин уфқлар
Эргаш ака изни қоралаб, уч-тўрт қадам босдилар-у, тўхтаб қолдилар. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса
5. Сон-миқдор билдирувчи сўз билан қўлланиб, шу сўз англатган ёшга яқинлашишни билдиради.
Саксонни қоралаган чол.
Низомов олтмишни қоралаган бақалоқ киши эди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
- Қаламни қораламоқ Анвар ҳам мулойимгина кулумсираб олгач яна қаламини қоралаб, қоғоз устига бир-икки калима ёзди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Қоғозни қораламоқ Қоғозга ёзмоқ, қоғозга ёзувлар туширмоқ. Хат ёзмадинг, дея койи-ма мени, Қоғоз қоралашга тегмайди кўлим. — УйғунУндан анча кичик укаси ҳам, унга тақлид қилиб, қоғоз қораларди. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси