фл. 1. Ишлаш, ишқаланиш ёки куйиш натижасида қавариқ ҳосил бўлмоқ.
Кун бўйи кетмон чопиб, қўлим қаварди.
Менинг ҳам дастёрчилик қилавериб, оёғим қаварди. — Ойдин, Фонар тагида
Бетон қориш машинасини айлантириш вақтида қавариб кетган қўллари зирқирарди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин
2. Туртиб чиқмоқ, бўртиб турмоқ.
Иккисининг бўйин томирлари арқондай қаварган, билак пайлари темирга айланган. — Ойбек, Танланган асарлар
3. кўчма Етилиб, пишиб, яққол сезилиб бўртиб турмоқ.
Меҳмонни кузатиб қўйганидан сўнг Ганжанинг кўнглида қавариб турган ўт бирданига ловуллаб кетди. — Э. Самандар, Дарёсини ёʻқотган қирғоқ
- Кўкси (ёки юрак-бағри, кўнгли) қаварди Гапи қурсин, юрак-бағрим қаварди, Гўрўғлига бориб, бергил хабарди. — ГўрўғлиЗакот деди, ўн тўрт маҳрам буюрди, Маҳрам келиб, менга берди хабарди, Закот деган гапга кўнглим қаварди. — Алпомиш
- Оёғи қавармоқ Юравериб, қатнайвериб чарчамоқ.
- Тили қавармоқ Гапиравериб чарчамоқ. Йигит қўлини силтади: — Запчаст [эҳтиёт қисмлар] деявериб, тилларимиз қавариб кетди. — И. Раҳим, Зангори кема капитани