от 1. миф. Шарқ халқлари фолклорларида кенг тарқалган, жуда гўзал қиз қиёфасидаги, нурдан яратилган, кишиларни инс-жинслардан сақлайдиган афсонавий образ; гўзаллик рамзи.
Қари билганини пари билмас. — Мақол
Букри домла Майнани жинми, парими деб ўйлади, шекилли, турган жойидан силжимай, аллақандай дуони пичирлади. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
2. кўчма Жуда гўзал, хушрўй аёл, нозанин. —
Сизни шу парига уйлантириб қўяйми? — деди Тожибой ва оғзини очиб, носни тилининг тагига ташлади. — П. Турсун, Ўқитувчи
Анвар., ўйин-кулгини бир дақиқа қўйиб туролмаган парининг санъаткор шу вазиятига кулумсираган кўйи анча қараб турди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Илҳом париси
- Санъат париси Мени сеҳрлайди атлас кийганлар. Санъат парисидай қўзғатиб ҳавас. — Уйғун, Тонг қўшиғи
- Сув париси Сувда яшайдиган пари. Чироқ шуъласида унинг узун-узун сочлари кўрпада судралиб, гўё сув парисини эслатарди. — У. Исмоилов, Сайланма