«ОРСИЗ» бўйича 49 та натижа
сфт. Беор, орияциз, ори ёʻқ.
Орсиз одамдан қоч. — Мақол
от Орияти, ори ёʻқлик.
Отанинг ўлими ҳақидаги машъум сўзлар ғам-ғусса ёки дард-алам билан эмас, маст-аласт бақириққа қўшиб, орсизлик билан ўқилмоқда эди. — А. Мухтор, Кумуш тола
schneelos, schneefrei
сфт. Оҳор берилмаган, пардозланмаган; крахмалланмаган.
сфт. айн. Беозор.
сфт. 1. Ғубори, чанги ёʻқ; гардсиз; тоза, мусаффо.
Ғуборсиз осмон.
Қуёш ғуборсиз кўкда талтайиб порлар эди.
Жувон ҳам узун қора киприкларини пирпиратиб, чинни сингари ғуборсиз юзидан нур ёғилаётгандай, кулимсираб қаради. — А. Мухтор, Туғилиш
2. кўчма Кўнгли, дили пок; кир, ғубордан холи.
Типирчилаган жажжи юраги шундоққина кўриниб турибди: самимий, ғуборсиз, чин кўнгилдан гапиради нораста. — А. Мухтор, Тонг билан учрашув
Қиз болани авайлаб, ғуборсиз, пок ўстириш тарбияда энг муҳим давр саналади. — Саодат
см. орсиз.
сурбет (орсиз, юзсиз) одам
['брɑːсɪ] 1) мисли, мисга оид, мис ... 2) сўзл. сурбет, безбет, орсиз
/дɜ:ти/ адж (диртиер; диртиест) 1 кир, ифлос, чанг 2 уяциз, орсиз, бетамиз
орияциз Ор-номусни билмайдиган, ўз обрўйини қадрламайдиган; номуссиз, орсиз. Орияциз одам.
худбин, сурбер, беадаб, уяциз (киши); пессимист; кйникал [-(ə)л] беадаб, уяциз; сурбет, орсиз; кйникисм [ɪз(ə)м] беадаблик, уяцизлик; сурбетлик, орсизлик
Шаҳзода Шавкат сирли кийикни қувиб, ўзга оламга тушиб қолади ва у ерда паризод Моҳистарага ошиқ бўлади. Бу саргузашт унинг ҳаётини бутунлай ўзгартириб
Уч ака-уканинг бойнинг хизматига кириб, унинг шартларига рози бўлиши ва кенжа ўғилнинг тадбиркорлиги туфайли бойдан ўч олиши ҳақидаги эртак. Эртак қаҳр
Бу эртакда икки ака-уканинг саргузаштлари, улардан бирининг хиёнати ва иккинчисининг садоқати ҳикоя қилинади. Яхшилик қилган киши охир-оқибат ўз мукофот
Чўян эритиладиган ёндўконнинг вентиляторсиз, тери дам ва тахта дам билан ишлайдиган тури.
эътиборсиз, паст назар билан қаровчи, менсимайдиган
эътиборсизлик, паст назар билан қарамоқ
