сфт. 1. Оқ ва бошқа ҳар хил ранг аралаш тусли; гулли. || Ола-була чит.
Ола-була тўн кийиб, бошига кичкина оппоқ салла ўраган, ковуш-маҳсили йигит салом бериб кирди. — Ш. Холмирзаев, Қаҳрамоннинг сўнгги кунлари
2. кўчма Хусусиятлари жиҳатидан бир хил бўлмаган; аралаш, қурама.
Ўтган йилларда мактаблар жуда ола-була, ўқувчиларнинг маълумотлари нотекис эди. — Газетадан
- Кўзини ола-була қилмоқ Кўзларини катта очиб бесаранжом ўйнатмоқ, олайтирмоқ. Кўзлари ола-була Кўзлари катта очилган, олайган, бесаранжом. Бир куни отам чақ-чақ уриб кириб келди. Кўзлари ола-була эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча