fl. 1. Yelkaga yoki ulov ustiga koʻndalang qoʻymoq, olmoq.
U engashib, kattagina bogʻ mashoqni yelkaga oʻngarib kelar edi. — H. Ahmar, Kim haq?
Musavoy: Jon aka, ayting, boʻri qanday boʻladi? Qoʻyni birdan boʻgʻib, oʻngarib ketarmish-a? — Oybek, Bolalik
Salomatni otga oʻngarib olib qochgan, uni qoʻrboshiga peshkash qilgan kim? — S. Ahmad, Hukm
2. ayn. Oʻnglamoq (toʻgʻri va koʻchma maʼnoda).
— Bizning tuman boylari oʻz ishlarini ozgina vaqtda oʻngarib oladilar, — dedi boy. — S. Ayniy, Qullar
oʻz raqibini chunonam urdiki, u gup etib yerga yiqildi, ammo oʻzini darhol oʻngarib oldi. — J. Sharipov, Xorazm
Paxtakor futbol komandasi oʻzini sal oʻngarib oldi. — Mushtum
Onasi hovliqqanidan kalishlarini oʻngarib kiyolmasdi. — R. Fayziy, Hazrati inson.