сфт. 1. Иш-ҳаракат учун қулайлиги ёʻқ; қулайлик бермайдиган, қўл келмайдиган; ўнғайсиз.
Ноқулай кресло.
Бектемир ноқулай ерда узала тушиб ётар ва тинмасдан отар эди. — Ойбек, Қуёш қораймас
2. Мувофиқ келмайдиган, номувофиқ.
Ноқулай пайт.
Баҳорда об-ҳаво ноқулай келишига қарамасдан, бу звенодаги кишиларнинг фидокорона меҳнати натижасида пахтадан яна мўл ҳосил етиштирилди. — Н. Сафаров, Қурбонали
3. Кишини ўнғайсиз аҳволга соладиган, хижолат қиладиган; хижолатли.
Бу гапни унга сиз айтинг, менга ноқулай.