Қидирув

от 1. Ейиш-ичишга, мол-дунёга бўлган эҳтирос.

Менинг нафсим балодур, ёнган ўтга соладир. — Мақол

2. Шаҳвоний ҳирс.

[Фотима ўз-ўзига:] Бундай ўз нафсларига берилган зотлар бировнинг ҳалол хотинига кўз тикиб, ҳаётда ҳеч бўлмаган ёлғон сўзларни қўшиб, ширингина бир турмушни бузмоқчи бўладилар. — Ҳамза, Туҳматчилар жазоси

Бойваччанинг кўзида ҳар бир хотин унинг нафси, ҳирси учун яратилган чиройли мева эди. — Ойбек, Танланган асарлар

сфт. Фойдасиз, бефойда.

Дунё таниш-билиш, гумонлар юкин Кўтариб кексаяр бекор ва нафсиз. — В. Зоҳидов, Ҳаётбахш бадиият тароналари

от с. т. Нафсиламр.

Бошдан оёқ янгидан иш бошлаган колхоз ёшларининг бу ғайрати, нафсамбирга, ҳайратда қоларли эди. — М. Жўра, Қуёшдан нур эмганлар

сфт. Нафсига эргашувчи; нафс қули.

от 1. Ҳақиқатга мос; тўғри, рост.

— Бе-э-э, гўрними, тақсир! — деди Сафар бўзчи, — у гапни қўйинг, нафсиламр гап яхши. — А.

— Уни қаранг, нафсиламрини айтганда, ота-бобомизнинг замонида ҳам бунақанги пахтани ҳеч ким кўрмаган, — деди Шермат. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар

2. крш с. Ҳақиқатда, ҳақиқатан ҳам.

Нафсиламрга, насия жаннатдан кўра бир отим нос афзал. — Мақсудий, Лайлатулқадр

— Нафсиламр, гапингиз жуда тўғри — деди Ёʻлчи. — Ойбек, Танланган асарлар

от Кишининг ўз назаридаги қадр-қиммати, обрў-эътибори; ғурур; иззат-нафс.

Бўтабой ака, масалага кенгроқ, нафсониятга берилмай, холисроқ қараш керак бўлар. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Барот полвон мингбошига ҳайрон бўлиб қараб қолди. Айниқса, иззатини билмаган, деб ўшқириши нафсониятига тегди. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.