oriyat
ориятoriyat
ot 1. Or-nomus; izzati nafs.
Oriyating boʻlsa, sen ham dalaga chiq, kuchingni ketmonda koʻrsat, men seni mard bilay. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Yosh emasmi, birdan uning oriyati qoʻzgʻaldi, Shartta pastga tushdi u ham, U ham yayov yoʻl oldi. — A. Oripov, Yillar armoni
2. Uyat, sharm; or.
Boylar yetimchani choʻri qilishgani ham oriyat qiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. sft. esk. Asli oʻziniki boʻlmagan, birovdan vaqtincha soʻrab olingan.
Oriyat tun.
Masalan, Sarimsoq, unga yerni hukumat bergan. Oriyat yer. — A. Qahhor, Sarob
- Oriyat talashmoq Or-nomus talashmoq, oʻz izzati nafsini himoya qilmoq, obroʻni qoʻldan bermaslik, oʻz obroʻyiga dogʻ tushirmaslik uchun kurashmoq.
- Oriyati kelmoq Or qilmoq, uyalmoq.
ORIYAT
1. Or-nomus; izzati nafs.İZZET-İ NEFİS
2. Uyat, sharm; or.AR
oriyat
стыд, честь, достоинство
- oriyat qilmoq стыдиться, считать для себя постыдным
- oriyat talashmoq спорить из чувства ущемлённого самолюбия
- oriyat (или omonat) narsa чужая вещь, взятая на временное пользование
oriyat
n shame, modesty, honour
- oriyat qilmoq be modest (ashamed)
ORIYAT
ar-namıs, uyat
oriyat
↑ ↑ Ehre f, Würde f
Oriyat
русскийстыд, честьанглийскийshame, pride, honour, proper high opinion of oneselfфранцузскийhonte, pudeur, dignitéарабскийعَارٌ, خَجَلٌ, حَيَاءٌ, خِزْيٌ