qursoq

ot 1. Oshqozon, qorin.

Qursogʻi och. Qursogʻi toʻydi.

Urush hammaning tinkasini quritgan, qursogʻini boʻshatgan boʻlsa, ularning [boylarning] boshidan zar sochib, qursoqlarini yana qappaytirgan. — Oybek, Tanlangan asarlar

— Nafs qursin Siz aqllilik qilgan ekansiz, mulla Muhsin, — deydi qursogʻini ishqalab, — chot, qovunning tarrasi ushladi meni. — A. Qodiriy, Obid ketmon

2. Ich, bachadon.

Inson ona qursogʻidayoq avlod-ajdodiga xos boʻlgan bagʻritoshlik va johillikni ham oladi. — N. Qobil, Bugʻdoy pishigʻiga yetmaganlar

Ona qursogʻidagi bolaning shakl-u shamoyili oʻzgarib, qirq kunda inson qiyofasiga kira boshlaydi. — Gazetadan

qursaq, qarın