«Мўмин» бўйича 64 та натижа
от 1. дин. Оллоҳнинг борлигига иқрор бўлган, имон келтирган киши; мусулмон.
[Сафар бўзчи] Шу каъбатуллонинг ичида ўтириб, ёлғон гапирган одам мусулмон эмас, кишининг қасамига ишонмаган ҳам етти мазҳабда мўмин эмас. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён.
2. кўчма Ювош, беозор, мулойим.
Мўмин одам,
Муҳаррам кўчада соддагина, мўмингина кўринган бу қизнинг шунчалик шўхликлари борлигини ўзи кўрмай, биров айтганда, асло ишонмасди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
3. Мўмин (эркаклар исми).
от айн. Мўмин 2.
сфт. айн. Мўмин-қобил.
сфт. Сўзга кирадиган ва ювош; беозор.
Биласан-ку, Ғанижон акам мўмин-қобил, меҳнаткаш, зеҳни баланд., йигит эди. — Ойбек, Улуғ ёʻл
Хуллас ёш, мўмин-қобил бир ёрдамчи керак эди. — Х. Султонов, Онамнинг юрти
от Илк ислом давридаги халифаларнинг унвони; илк дафъа иккинчи халифа Умарга берилган, кейинги барча халифалар ҳам шу унвон билан аталган.
ибодат дин. Қуллуқ қилиш, сиғиниш, топиниш ва унинг амали; намоз. Бутун кўҳна тарих давомида диний тарбия дейилганда, асосан ибодат тушунилган. Газетадан мўмин-му
солиҳ Эзгу, савобли; энг яхши; фойдали. Қуръонда солиҳ амал ҳам имон таркибига киритилган. Ўзме Яхши одамлар, гарчанд ўзлари жисман орамизда ёʻқ бўлсалар ҳам, со
қириштир Обдан қириб, қиртишлаб тозаламоқ ёки тўпламоқ. [Жўрахон] Енгини шимарди, белкуракни олиб, ажриқни қириштира бошлади. А. Мухтор, Опа-сингиллар Қани энди,
рукн 1 Устун, колонна. кўчма Асос, таянч. Юсуфбек ҳожи юқорида ўтган гапларни қуруқ ва асоссиз сўзламаган, балки шу турмушнинг рукн ва асосини бир даража айтиб
рукн 1 Устун, колонна. кўчма Асос, таянч. Юсуфбек ҳожи юқорида ўтган гапларни қуруқ ва асоссиз сўзламаган, балки шу турмушнинг рукн ва асосини бир даража айтиб
хабар Бирор кимса, нарса ёки ҳодиса ҳақидаги ахборот, дарак, билдириш. Муҳаммад Аргуннинг хабарига кўра, душманнинг катта қўшини Раф-қондан ўтиб, Конибодом сари ке
ишига пишиқ, мўмин, фаросатли, мақташга сазовор (одам)
