Qidiruv

ot 1. a. Ish, amal, ahvol, holat

2. Masʼul vazifa; amal, lavozim.

Oʻz mansabidan foydalanmoq. Mansabdan tushmoq.

Mulla Abdurahmon Qoʻqon safariga hozirlanarkan, koʻngli Qoʻqonda oʻzini kutib turgan ulamolik shuhratiga, muftilik, qozi va aʼlamlik mansabiga oshiqar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. s. t. Oʻzini koʻrsatish uchun qilinadigan yoki oʻziga maʼqul ish, harakat.

Manmanlik u kishiga bir mansab.

4. geogr. Daryoning koʻl, dengiz yoki boshqa daryoga quyiladigan joyi.

Har bir katta daryoning mansabi boʻladi. — Oʻqish kitobi

sft. ayn. Mansabdor.

ot Biror mansabga, lavozimga ega boʻlgan; amaldor.

Mansabdor shaxs.

Ushbu hukmimizni yeriga yetkizishda sustlik qilgan mansabdor bizga itoatdan bosh tortgan hisoblanib, eng qattiq jazomizga mahkum qilinur. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Mansabdor shaxslar amirzoda Ibrohim Sultonning ruxsati bilan shahardan chiqa olishlari mumkin edi. — Mirmuhsin, Meʼmor

sft. Mansabi yoʻq, amali yoʻq.

sft. Mansabga intiladigan, mansabni yaxshi koʻradigan.

Mansabparast odam,

Yolgʻiz oʻz manfaati yoʻlida, bir-birini yeb, ichgan mansabparast yoʻqolmay turib, bizning odam boʻlishimizga aqlim yetmay qoldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

ruschaдолжностное лицоinglizchaofficial person