Қидирув

фл. 1. Икки нарсани бир-бирига мих билан маҳкамламоқ, бириктирмоқ.

Улар тўғонларни тахта ва қозиқларни ёʻниб, михлаб, сим ўраб маҳкамлашар экан, уларга оталар бетиним ҳа-ҳалаб кўмаклашмоқдалар. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. кўчма с. т. Кишини гап ёки бошқа ёʻл билан ерида қотирмоқ, мулзам қилмоқ.

Қўлимдан келса, мен ҳозир Ашурни бир сўз билан михлар эдим-у, Ғуломовнинг мушкулини осон қилар эдим. — П. Қодиров, Қадрим

Сенинг бир кунлик иситманг мени ўринга михлайди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар.

фл. 1. фл. ўзл. ва мажҳ.н Михламоқ.

Михланган қопқоқ.

Отабек эсини бошига йиғиб, михланган еридан қўзғалган-да кишилар уйларига қайта бошлаган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

От, тўрт оёғи ерга михлангандай, қимир этмасди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Бутун диққат-эътибори билан қараб қолмоқ, бутунлай берилиб қотмоқ.

Штабдагиларнинг кўзлари кўк ва қизил чизиқлар билан бўялган харитага михланиб қолди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Халойиқ кўзи билангина эмас, бутун фикру зикри билан ҳам мингбошига михланган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

фл. Михламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Михлатмоқ феълининг орттирма нисбати.