михламоқ

фл. 1. Икки нарсани бир-бирига мих билан маҳкамламоқ, бириктирмоқ.

Улар тўғонларни тахта ва қозиқларни ёʻниб, михлаб, сим ўраб маҳкамлашар экан, уларга оталар бетиним ҳа-ҳалаб кўмаклашмоқдалар. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. кўчма с. т. Кишини гап ёки бошқа ёʻл билан ерида қотирмоқ, мулзам қилмоқ.

Қўлимдан келса, мен ҳозир Ашурни бир сўз билан михлар эдим-у, Ғуломовнинг мушкулини осон қилар эдим. — П. Қодиров, Қадрим

Сенинг бир кунлик иситманг мени ўринга михлайди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар.

прибивать гвоздями

в nail

shegelew, shege qağıw, shegelep taslaw

вт annageln